[VIDEO] PATRIOT24 INTERWENIUJE: Gdzie kończy się sprawiedliwość, a zaczyna fikcja? Mowa w obronie Krzysztofa Bartków

W sprawie przeciwko Panu Krzysztofowi Bartków, diagnoscie zatrudnionemu w firmie Pani Bożeny Zalewskiej, mamy do czynienia z wyjątkowym przypadkiem, który nie tylko podważa podstawowe zasady rzetelnego procesu karnego, ale także godzi w fundamenty prawa i sprawiedliwości. Wyrok skazujący, wydany przez sąd pod przewodnictwem sędzi Anny Wołoseckiej-Berk, budzi poważne wątpliwości co do uczciwości przeprowadzonego postępowania.

Fotografie jako jedyny dowód – fikcja zamiast faktów

Weryfikacja diagnozy Pana Bartków została oparta jedynie na fotografiach wykonanych przez funkcjonariuszy policji oraz Inspekcji Transportu Drogowego. Pojazd, który rzekomo miał przejść kontrolę techniczną, nie został fizycznie przedstawiony jako dowód w sprawie. Ekspertyza rzeczoznawcy, na której sąd oparł swój wyrok, została wykonana na podstawie zdjęć – bez jakiejkolwiek możliwości weryfikacji, czy badany pojazd jest tożsamy z tym, który pojawił się na stacji diagnostycznej.

Takie postępowanie stoi w sprzeczności z art. 5 § 2 Kodeksu postępowania karnego, który jasno mówi o zasadzie domniemania niewinności: "Nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego." W tej sprawie nie mamy jedynie wątpliwości – mamy wyłącznie wątpliwości! Gdzie są dowody? Gdzie jest pojazd, który rzekomo przeszedł kontrolę techniczną? Czy fotografie mogą zastąpić rzeczywiste dowody? Czy opinia rzeczoznawcy, który nigdy nie widział pojazdu, może stanowić fundament wyroku skazującego?

Domniemanie niewinności zignorowane

Wyrok w tej sprawie zdaje się odwracać fundamentalną zasadę polskiego prawa karnego – to nie oskarżony ma dowodzić swojej niewinności, ale prokuratura musi wykazać jego winę ponad wszelką wątpliwość. Sędzia Anna Wołosecka-Berk, opierając się na domniemaniach i hipotetycznych rozważaniach, oddała hołd wygodzie funkcjonariuszy i rzeczoznawcy, którzy nie dopełnili podstawowych obowiązków śledczych.

Nie można ferować wyroków, bazując wyłącznie na słowach funkcjonariuszy i zdjęciach, które mogą być zmanipulowane lub niewystarczające do jednoznacznego rozstrzygnięcia sprawy. Taka praktyka prowadzi do instrumentalizacji prawa, stawiając w złym świetle wymiar sprawiedliwości.

Porównanie do innych spraw – wyroki oparte na solidnych dowodach

Orzecznictwo sądów w podobnych sprawach wskazuje, że bez fizycznych dowodów, takich jak rzeczywisty pojazd czy dokumentacja techniczna, wyrok skazujący nie powinien zapaść. W sprawie Sądu Najwyższego z 2009 roku (sygn. akt III KK 245/09) podkreślono, że brak dowodów rzeczowych w postaci narzędzia przestępstwa lub jego bezpośrednich rezultatów wyklucza możliwość skazania oskarżonego. W tamtym przypadku sąd jednoznacznie wskazał, że "opinia biegłego sporządzona na podstawie pośrednich informacji nie może zastąpić dowodu bezpośredniego."

Poczucie niesprawiedliwości – społeczne skutki wyroku

Pan Krzysztof Bartków i Pani Bożena Zalewska mają pełne prawo do poczucia głębokiej niesprawiedliwości. Skazanie człowieka na podstawie hipotetycznych założeń i braku twardych dowodów godzi w zaufanie społeczne do wymiaru sprawiedliwości. Taki wyrok może stać się pokarmem dla osób doszukujących się wszędzie spisków – nie bez powodu. Bo czyż nie mamy tu do czynienia z przypadkiem, w którym system zawiódł obywatela, który powinien być chroniony przez prawo?

Apel o przywrócenie sprawiedliwości

Szanowni Państwo, ta sprawa wymaga ponownego przeanalizowania i uchylenia wyroku. W imię zasad sprawiedliwości, w imię obrony fundamentów prawa apelujemy o weryfikację postępowania, które doprowadziło do tego skandalicznego orzeczenia. Pan Krzysztof Bartków zasługuje na uczciwy proces, oparty na dowodach, a nie na domysłach i hipotetycznych założeniach.

Czy wymiar sprawiedliwości zdoła naprawić swój błąd? Czy sąd apelacyjny pochyli się nad tą sprawą i wyciągnie z niej właściwe wnioski? Tylko czas pokaże, czy w Polsce można jeszcze liczyć na sprawiedliwość.

"Prawo, które opiera się na domniemaniach, nie jest prawem. To iluzja sprawiedliwości." – niech te słowa będą przestrogą dla każdego, kto wierzy, że fotografie i słowa funkcjonariuszy mogą zastąpić twarde dowody.

Apelujemy o ponowne rozpatrzenie sprawy!